به گزارش روابط عمومی ادارهکل بهزیستی استان اصفهان، در شرایط بحرانی، کودکان دارای اوتیسم ممکن است دچار اضطراب، بیقراری یا واکنشهای شدید شوند؛ در چنین مواقعی نصیحت، دعوا یا تنبیه کمکی نمیکند و میتواند وضعیت را تشدید کند.
این کودکان ممکن است مفهوم بحران یا جنگ را درک نکنند، اما تغییر ناگهانی محیط، صداهای بلند و اضطراب اطرافیان میتواند باعث ترس شدید در آنها شود.
محیطهای پرتنش معمولاً با اضافهبار حسی همراه است؛ بنابراین والدین و مراقبان باید تلاش کنند تا حد امکان محرکهای آزاردهنده مانند صداهای بلند یا نورهای شدید را کاهش دهند.
در صورت شنیدن آژیر خطر یا صداهای ناگهانی، استفاده از هدفونهای صداگیر میتواند به کاهش استرس کودک کمک کند. در صورت نبود این وسایل، میتوان بهطور موقت با روشهایی مانند پوشاندن گوشها از شدت صدا کاست.
اگر کودک برای آرام کردن خود رفتارهایی مانند تکان دادن دستها، حرکتهای تکراری یا صداهای خاص انجام میدهد، از جلوگیری کردن از این رفتارها خودداری کنید؛ این واکنشها میتواند راهی برای تخلیه استرس و آرام شدن کودک باشد.
حفظ آرامش والدین و ایجاد احساس امنیت برای کودک، مهمترین عامل در کاهش اضطراب او در شرایط بحرانی است.
نظر شما